Testowanie twardości metalowych wytłoczek wykorzystuje tester twardości Rockwella. Do testowania płaskich powierzchni, których nie można zmierzyć na zwykłym, twardym testerze twardości Rockwella, można zastosować małe, o złożonych kształtach.
Tłoczenie części przetwarzania obejmuje wykrawanie, gięcie, rysowanie, formowanie, wykańczanie i inne procesy. Części tłoczone wykonane są głównie z blachy walcowanej na gorąco lub walcowanej na zimno (na bazie walcowanych na zimno), takich jak blachy ze stali węglowej, blachy ze stali stopowej, blachy ze stali sprężynowej, blachy ocynkowane, blachy ocynowane, blachy ze stali nierdzewnej, miedzi i miedzi stopy. Płyty, aluminiowe i aluminiowe płyty aluminiowe.
Przenośny tester twardości Rockwell serii PHP jest idealny do testowania twardości tych wytłaczanych części. Tłoczenia stopu są najczęściej używanymi częściami do obróbki metalu i produkcji mechanicznej. Obróbka części stemplem jest metodą oddzielania lub formowania metalowego paska za pomocą formy. Jego zastosowanie jest bardzo szerokie.
Głównym celem badań twardości tłoczonych części jest ustalenie, czy stopień wyżarzania zakupionej blachy jest odpowiedni do tłoczenia części, które mają być następnie obrabiane. Różne rodzaje technologii obróbki części tłoczących wymagają arkuszy o różnych poziomach twardości. Płytę ze stopu aluminium przeznaczoną do tłoczenia części można przetestować przy pomocy testera twardości Vickersa. Gdy grubość materiału jest większa niż 13 mm, można zamiast tego użyć testera twardości Brinella. Czysta płyta aluminiowa lub płyta ze stopu aluminium o niskiej twardości powinny być wyposażone w twardościomierz firmy Brinell.
W branży tłoczenia stemplowanie jak opisano w Chong Hing Hardware Products Co., Ltd. jest czasami określane jako formowanie arkuszy, ale jest nieco inne. Tak zwana metoda formowania arkuszy blachy odnosi się do sposobu formowania tworzyw sztucznych z wykorzystaniem materiału w postaci płyty, cienkościennej rury lub cienkiego materiału profilowego jako surowca i jest zbiorczo określana jako formowanie materiału arkuszowego. W tym przypadku zasadniczo nie uwzględnia się odkształcenia grubego kierunku płyty.